تا به حال شده است که در ماه ژانویه یک گوجه فرنگی رسیده و آبدار را از فروشگاه مواد غذایی برداشته و به این فکر کرده باشید: "این تازه چقدر است؟" من قبلاً به همین فکر میکردم-تا اینکه یک بعدازظهر را با پسر عمویم لیلا گذراندم که گلخانهای کوچک در زمین خانوادهاش دارد. به نظر می رسد، سبزیجات خارج از فصل--ترفند جادویی نیستند-آنها کار گلخانه ها هستند، آن نمای بزرگ-از میان سازه هایی که احساس می کنند یک برش کوچک از تابستان است، حتی زمانی که برف روی زمین می بارد. و بگذارید به شما بگویم، آنها بسیار باهوشتر از آن چیزی هستند که من به آنها اعتبار دادهام.
گلخانه لیلا چیز زیبایی نیست-فقط یک قاب پیچیده شده در پلاستیک ضخیم و شفاف، با چند پتوی قدیمی که در گوشه ای برای شب های سرد چیده شده اند. اما به داخل بروید، و این یک دنیای کاملاً متفاوت است: گرم، کمی مه آلود، و پر از بوی خاک تازه و چیزهای در حال رشد. بر خلاف باغهای بیرونی، جایی که گیاهان در معرض باد، یخبندان یا بارندگیهای تصادفی هستند، گلخانه او در برابر نور خورشید و گرما قرار میگیرد و مکانی دنج برای رشد سبزیجاتش ایجاد میکند. او آن را بیش از حد پیچیده نمیکند، همچنین-اگر هوا خیلی گرم شود، دو طرف پلاستیکی را جمع میکند تا نسیمی وارد شود. اگر در شب سرد باشد، آن پتوها را روی لبهها میپوشاند تا گرما را در خود نگه دارد. بدون وسایل فانتزی، فقط عقل سلیم و کمی مراقبت.
چیزی که من را بیشتر متعجب کرد این است که چقدر ضایعات را کاهش می دهد. باغبانی در فضای باز اینجا به معنای حمل سطل های آب هر روز است، به خصوص در تابستان-اما گلخانه او رطوبت را در خود نگه می دارد، بنابراین او بسیار کمتر از گذشته استفاده می کند. و از آنجایی که بسته است، او هرگز مجبور به سمپاشی برای دور نگه داشتن حشرات نیست. ماه گذشته، کاهوی همسایهاش در فضای باز توسط شتهها خورده شد، اما کاهوی گلخانهای لیلا{4}}ترد، سبز و کاملاً دست نخورده بود. او حتی یک سر به من داد تا آن را به خانه ببرم، و طعم آن بسیار بهتر از آن چیزی بود که فروشگاه{6}}خریدی مهربان، بدون مزه عجیب و غریب یا برگ های پژمرده داشت.
بهترین قسمت؟ گلخانه ها فقط برای مزارع بزرگ نیستند. لیلا فقط به اندازه یک گاراژ دو اتومبیل است، و همه چیز را از ریحان ریز و شیرین گرفته تا فلفل دلمهای پر- حتی انبه میکارد که هرگز بیرون از اینجا رشد نمیکند (آنها از سرما متنفرند!). در پایین جاده، یک گلخانه تجاری بزرگتر وجود دارد که بیشتر کافه های محلی را در تمام سال سبزی تازه- تامین می کند، اما راه اندازی لیلا برای خانواده و چند دوستش است. این ثابت می کند که آنها برای هر کسی کار می کنند، مهم نیست چقدر فضا یا تجربه دارید.
این روزها، هوا در همه جا-یک هفته 60 درجه است، هفته بعد برف می بارد. لیلا می گوید که گلخانه اش شبکه ایمنی اوست. بهار گذشته، سرمازدگی دیرهنگام تمام بوتههای گوجهفرنگی همسایهاش را از بین برد، اما گلهای او در داخل آن راحت بودند و آسیبی ندیدند. و از آنجایی که او همه چیز را به صورت محلی پرورش می دهد، مجبور نیست سبزیجات خود را در سراسر کشور ارسال کند-آنها در یک روز از گلخانه او به آشپزخانه او (یا بشقاب من) می روند. بدون محصول پژمرده، گاز اضافی برای حمل و نقل استفاده نمی شود، فقط غذای تازه زمانی که شما می خواهید.
لیلا وقتی گلخانهاش را «تغییرگر بازی» میگویم، میخندد، اما متوجه میشود. این فقط یک ساختمان نیست- بلکه نحوه تغذیه خانواده خود با غذای تازه و سالم است، حتی زمانی که هوا بر علیه او کار می کند. ساده است، عملی است، و نحوه رشد غذا را در افراد عادی تغییر می دهد-یک گوجه فرنگی، یک برگ ریحان.
