بازار جهانی کشت بدون خاک همچنان به رشد خود ادامه می دهد و پیش بینی می شود تا سال 2025 از 12 میلیارد دلار آمریکا فراتر رود. از نظر استانداردسازی فنی، استاندارد اتحادیه اروپا EN 13041 به وضوح خواص فیزیکی (مانند چگالی ظاهری و تخلخل) و خواص شیمیایی (مانند pH و ارزش EC) زیرلایه را تعریف می کند، در حالی که استاندارد صنعت داخلی بدون لایه Cult "SNYT" 2118-2012) همچنین انتخاب مواد خام بستر و فرآیندهای تولید را تنظیم می کند.
به عنوان یک فناوری مدرن کشاورزی، کشت بدون خاک دارای مزایای قابل توجه و متنوعی است و به تدریج در حال تبدیل شدن به یک نیروی کلیدی توسعه پایدار کشاورزی است. مناسب برای منابع-مناطق محدود یا دارای شرایط نامناسب، کشت بدون خاک میتواند بر محدودیتهای جغرافیایی غلبه کند و در مناطقی با خاک فقیر یا به شدت آلوده، مانند بیابانها، زمینهای شور-قلیایی، مناطق بیابانی یا پشت بامهای شهری استفاده شود.
